Rzęsistkowica

Rzęsistkowica
Oceń nasz wpis!

Rzęsistkowica – zaliczana jest to schorzeń o charakterze pasożytniczym, a człowiek zaraża się to chorobą poprzez drogę płciową. U mężczyzn bytuje w gruczole krokowym, do zakażenia dochodzi podczas stosunku płciowego bez zabezpieczenia z osobą chorą.

Objawy rzęsistkowicy

Jest to choroba, która często nie wykazuje żadnych objawów, ale już po trzech, czterech dniach mogą pojawić się podrażnienia okolić intymnych oraz ból podczas stosunku. U mężczyzn choroba charakteryzuje się słabszymi symptomami niż u kobiet, takimi jak zapalenie cewki moczowej oraz zapaleniem gruczołu krokowego.

Tak więc typowymi objawami rzęsistkowicy będą:

  • wydzielina z cewki moczowej
  • bolesne oddawanie moczu
  • częste oddawanie moczu
  • uczucie podrażenienia cewki moczowej
  • wydzielanie obfitej, ropnej wydzieliny z gruczołu krokowego
  • a czasami również zapalenie napletka i żołędzia

Przewlekła rzęsistkowica przejawia się tym, iż objawy występują okresowo, osłabia ona naturalną odporność, której towarzyszy zapalenie bakteryjne i grzybicze.

Objawy ostrej rzęsistkowicy przejawiają się bolesnym parciem na mocz, bólami w podbrzuszu, świądem, jak również pieczeniem w okolicach krocza.

Wyrazem ostrego zapalenia u mężczyzn mogą być także dreszcze, wysoka temperatura ciała, zaczerwienienie, obrzęk, nadżerki na wewnętrznej powierzchni napletka, pieczenie oraz swędzenie cewki moczowej, któremu towarzyszy częsta potrzeba mikcji.

Za podstawową diagnozę rzęsistkowicy uważa się badanie za pomocą badania mikroskopowego pasożytów w odpowiednio przygotowanym do badania materiale biologicznym z wydzieliny cewki moczowej, osadu moczu.

Występowanie tego schorzenia zwiększa ryzyko występowania innych chorób wenerycznych, takiej jak kiły czy rzeżączki, dlatego powinniśmy również przebadać się pod względem tych chorób. Jeżeli chodzi o skuteczność samoistnego leczenia tej choroby to szacuje się ono na 20-25% szans powodzenia.

Leczenie rzęsistkowicy

Należy równocześnie leczyć oboje partnerów w celu zapobiegnięcia rozpowszechnienia się tej choroby, zalecając im powstrzymanie się od współżycia na okres leczenia. Leczeniem takim zajmują się urolodzy, wenerolodzy i ginekolodzy (jeżeli chodzi o kobiety). Zazwyczaj stosuje się terapię uderzeniową, w której lek jest podawany chorem raz do trzech razy dziennie. Trzeba również przeprowadzać badania kontrolne po trzech tygodniach od kuracji.  Efektywność leczenia wynosi około 90-95%. Jednak, gdy podczas pierwszej terapii, leczenie nie przyniosło skutku, to zaleca się ponowne jego zastosowanie. Natomiast rzadko się zdarza się szczepy rzęsistków są odporne na metronidazol i imidazol. Preparaty te mają działanie pierwotniakobójcze i bakteriobójcze w stosunku do drobnoustrojów.

Aby zapobiegać rzęsistkowicy zaleca się dbanie o higienę osobistą, utrzymywanie stałej czystości, stosowanie wszystkich środków ostrożności takich jak prezerwatywy, unikanie współżycia seksualnego z dużą ilością partnerów, unikanie przygód seksualnych z nieznanymi osobami, unikania siadania na desce klozetowej w miejscach publicznych, jak również korzystanie wyłącznie ze swojej bielizny i ręcznika.


2 comments on “Rzęsistkowica

  1. Dino napisał(a):

    Początkowe objawy rzęsistkowicy są tak delikatne, że można ich nie zauważyć. Zwłaszcza w przypadku jak się delikatnie reaguje na różne choroby. W ten sposób człowiek nie ma szans na to, żeby w porę zareagować, a trzeba bo będziecie mieli tak jak ja, że choroba się rozwinie i nie będzie jak jej powstrzymać.

  2. Julita napisał(a):

    No nie wiem jak można nie zauważyć zaczerwienienia czy upławów. To ma być jakiś żart? Każdy widzi objawy rzęsistkowicy, ale większość je po prostu lekceważy i nic sobie z nich nie robi. I efekt jest taki, że właśnie potem trudno się leczyć.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *